Incoterms2020: Jakie niosą ryzyko?
Wybór odpowiednich warunków incoterm nie tylko określa, kto płaci za którą część tranzytu; należy również wziąć pod uwagę ryzyko celne. Dowiedz się więcej o międzynarodowych warunkach handlowych w tym artykule.
Co to jest incoterm?
Międzynarodowe reguły handlu (Incoterms) to zestandaryzowany zbiór zasad handlowych opublikowany przez Międzynarodową Izbę Handlową, który określa obowiązki i ryzyka sprzedającego oraz kupującego podczas handlu towarami. Najnowszy zestaw incoterms został opublikowany w 2020 roku.
Istnieją cztery poziomy reguł handlowych, które stopniowo nakładają coraz większą odpowiedzialność na sprzedawcę:
Poziom E: incoterm EXW
Na poziomie E znajduje się tylko jeden incoterm: Ex-Works (EXW). Zgodnie z tym incotermem obowiązkiem sprzedawcy jest jedynie udostępnienie towarów do odbioru w stanie odpowiednim do transportu (zapakowane).
Kupujący odpowiada za wszystko pozostałe, w tym za odprawę celną eksportową oraz załadowanie towarów na pojazd odbierający. Jednak wielu sprzedawców decyduje się załadować towar przy odbiorze, ponieważ mają ku temu lepsze możliwości.
Poziom F: incoterms FCA FAS FOB
W ramach incoterms poziomu F sprzedawca musi załadować towary na pojazd lub zorganizować pierwszy etap transportu.
Free Carrier – FCA
Incoterm FCA może być stosowany w każdym rodzaju transportu. Zgodnie z FCA istnieje możliwość wyboru miejsca dostawy — może to być siedziba sprzedawcy lub inne wskazane miejsce, np. magazyn konsolidacyjny. Sprzedawca musi załadować towary na środek transportu sprzedawcy, co obejmuje odprawę celną eksportową oraz załadunek towarów na pojazd.
Free Alongside Ship – FAS oraz Free On Board – FOB
Odpowiednie tylko dla transportu wodnego. Zarówno FAS, jak i FOB wymagają od sprzedawcy dostarczenia towarów do wskazanego portu. Różnica między nimi polega na momencie przeniesienia ryzyka.
W przypadku FAS kupujący przejmuje ryzyko w momencie dostarczenia towaru do terminala portowego.
W przypadku FOB ryzyko przechodzi dopiero wtedy, gdy towary opuszczą port i zostaną załadowane na statek.
Poziom C: incoterms C&F CIF CPT CIP
Warunki Incoterms poziomu C nakładają większą odpowiedzialność za fracht na nadawcę. Wybór odpowiedniego incotermu zależy od rodzaju transportu oraz od tego, czy w transakcji uwzględnione jest ubezpieczenie.
Koszt i fracht C&F oraz przewóz opłacony do CPT
Incoterms C&F oraz CPT są niemal identyczne, ponieważ koszty i ryzyka podczas transportu (do wskazanego miejsca docelowego) ponosi sprzedawca. Warto zauważyć, że przeniesienie ryzyka na kupującego następuje dużo wcześniej, zwykle w momencie przekazania towarów pierwszemu przewoźnikowi w miejscu pochodzenia. Obowiązkiem sprzedawcy jest zapłata za transport do miejsca przeznaczenia, ale nie zapewnienie, że towary tam dotrą.
Różnica polega na tym, że C&F nadaje się wyłącznie do transportu wodnego i uwzględnia ryzyka związane z portami, podczas gdy CPT może być stosowany w każdym rodzaju transportu.
Koszt, ubezpieczenie, fracht CIF oraz przewóz i ubezpieczenie opłacone na rzecz CIP
Incoterms CIF i CIP są takie same jak C&F i CPT, z tą różnicą, że sprzedawca musi zapewnić ubezpieczenie przesyłki aż do miejsca przeznaczenia.
Podobnie jak przy C&F i CPT, rodzaj transportu jest tu istotny. CIF stosuje się wyłącznie w transporcie wodnym, natomiast CIP można stosować w każdym rodzaju transportu.
Ze względu na uwzględnienie ubezpieczenia istnieją różne poziomy CIF i CIP, które wskazują zakres ochrony.
Poziom D: incoterms DPU DAP DDP
Incoterms poziomu D wymagają, aby sprzedawca zorganizował cały transport w obu krajach, dostarczając towary do wskazanego miejsca kupującego.
Dostarczone na miejsce Rozładowane DPU i Dostarczone na miejsce DAP
Warunki DPU i DAP wymagają dostarczenia towarów kupującemu do określonego miejsca. Różnica polega na tym, że przy DAP to kupujący odpowiada za rozładunek towarów, natomiast przy DPU obowiązek ten spoczywa na sprzedawcy.
Nawet jeśli to kupujący rozładowuje towary przy incotermie DPU, ryzyko ponosi sprzedawca aż do momentu rozładunku. Jest to częsta przyczyna sporów, ponieważ towary mogą przemieszczać się podczas transportu, co może prowadzić do uszkodzeń, a także mogą wystąpić szkody wynikające z niewłaściwego obchodzenia się z towarem przez personel rozładowujący.
Dostarczone cło opłacone DDP
Incoterm DDP jest rozszerzeniem DAP, w ramach którego sprzedawca odpowiada za wszystko aż do momentu, gdy towary będą gotowe do rozładunku w uzgodnionym miejscu dostawy. Dodatkowo sprzedawca jest importerem i odpowiada za opłatę cła oraz VAT.
Jak incoterms wpływają na procesy celne
Chociaż warunki Incoterms są najczęściej używane do dyktowania ryzyka i odpowiedzialności z perspektywy logistyki, wybrany termin może wiązać się z ryzykiem lub trudnościami związanymi z funkcjami celnymi.
Na przykład:
- Jeśli sprzedajesz EXW, nie ponosisz odpowiedzialności za eksport. Kupujący jest odpowiedzialny za formalności eksportowe. Może to oznaczać trudności dla Ciebie, ponieważ kupujący może stwierdzić, że jesteś eksporterem z nieprawidłowymi instrukcjami odprawy celnej, nie otrzymując dokumentacji lub nie będąc w stanie udowodnić, że sprzedajesz towary z zerową stawką VAT.
- Jeśli kupujesz EXW, jesteś odpowiedzialny za zorganizowanie odprawy celnej w kraju pochodzenia. Ponieważ nie prowadzisz działalności gospodarczej, możesz mieć trudności ze znalezieniem agenta celnego, który byłby skłonny zapewnić Ci pośrednie przedstawicielstwo.
- Podobnie, jeśli sprzedajesz na warunkach incoterm DDP, musisz znaleźć agenta celnego w kraju przeznaczenia, który jest skłonny zapewnić pośrednią reprezentację dla Ciebie jako zarejestrowanego importera.
Jakie Incoterms są zalecane?
„Najłatwiejsze” warunki Incoterms to te na poziomach F i C, ponieważ przeniesienie ryzyka i odpowiedzialności są jasno określone. Jednak termin, który jest najlepszy dla danego handlu, można określić wyłącznie na podstawie rodzaju przewożonych towarów i całego łańcucha dostaw.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o warunkach Incoterms i zwyczajach, skontaktuj się z jednym z naszych pracowników już dziś.
